Thomas Tsalapatis

Issue #
February 18, 2013

The box

Το κουτί
Έχω ένα μικρό κουτί που πάντα μέσα του κάποιον σφάζουν.
Λίγο πιο μεγάλο από κουτί παπουτσιών. Λίγο πιο άχαρο από κουτί με πούρα. Δεν ξέρω ποιος, δεν ξέρω ποιον, μα κάποιον σφάζουν. Και ήχος δεν ακούγεται (εκτός από τις φορές που ακούγεται). Το τοποθετώ στη βιβλιοθήκη, στο τραπέζι όταν θέλω να περνώ τις ώρες μου κοιτάζοντάς το, μακριά από τα παράθυρα να μην το κιτρινίσει ο ήλιος, κάτω από το κρεβάτι μου όταν θέλω να νιώσω άτακτος. Μέσα του κάποιον σφάζουν, ακόμη και όταν στο σπίτι μας έχουμε γιορτή, ακόμα και την Κυριακή, ακόμα και όταν βρέχει.
Όταν βρήκα το κουτί –δε θα πω πώς, δε θα πω πού–, το έφερα με ικανοποίηση σπίτι. Την ώρα εκείνη νόμιζα πως θα άκουγα τον ήχο της θάλασσας. Όμως, εκεί μέσα γίνονται σφαγές.
Άρχισε να με αρρωσταίνει η φασαρία, η γνώση των συμβάντων, τα γεγονότα μέσα στο κουτί. Η παρουσία του άρχισε να με αρρωσταίνει. Έπρεπε να δράσω, να απελευθερωθώ, να ηρεμήσω, να κάνω ένα μπάνιο. Αποφάσεις έπρεπε να παρθούν.
Έτσι, το ταχυδρόμησα σε έναν φίλο˙ έναν φίλο που έχω μόνο για να του κάνω δώρα. Τύλιξα το κουτί με αθώο πολύχρωμο χαρτόνι, έδεσα το χαρτόνι με αθώα πολύχρωμη κορδέλα. Μέσα στο κουτί με τα γράμματα υπάρχει ένα κουτί και μέσα στο κουτί αυτό κάποιον σφάζουν. Στο γραμματοκιβώτιο περιμένει να φτάσει στα χέρια ενός φίλου. Μια φιλία που συντηρώ απλώς για να κάνω δώρα.

I have a box inside which someone is always being slaughtered.
A little bigger than a shoe box. A little more graceless than a cigar box. I
don’t know who, I don’t know whom, but someone is being slaughtered. And
sound is not audible (except for the times that it is). I place it in the bookcase,
on the table when I want to spend my time looking at it, away from
the windows so it won’t become yellow from the sun, under my bed when I want
to feel naughty. Inside it, someone is being slaughtered, even when we are
celebrating in our home, even on Sundays, even when it rains.
When I found the box, -I’m not telling how, not telling where- I brought it
home with satisfaction. At that time I thought I could hear the sound
of the sea. Instead, slaughter was taking place inside it.
The noise started to sicken me, the knowledge of events, the things
that happened in the box. Its presence started to sicken me. I had to act, break
free, feel calm, take a shower. Decisions had to be made.
So, I mailed it to a friend; a friend I have just to give him presents. I wrapped
the box with an innocent colorful paper which I tied with an innocent colorful
ribbon. Inside the mailbox there is a box and inside the box someone is being
slaughtered. In the mailbox, waiting to be in the hands of a friend.
A friendship I maintain simply to give someone presents.

From Dawn is Slaughter Mister Krak
Translated from the Greek by Lina Altiparmaki

There is no previous item
Go back to Top Menu
There is no next item
Go back to Top Menu